ძაღლის და კატის ვაქცინაცია-დეჰელმინთიზაცია

ჭიებზე დამუშავება – დეჰელმინთიზაცია

ძაღლების და კატების დეჰელმინთიზაცია იწყება 6 კვირის ასაკიდან. 6 თვემდე ჰელმინთებზე დამუშავება საჭიროა ყოველთვიურად, ხოლო 6 თვის შემდეგ – 3 თვეში ერთხელ. თუმცა, პროცედურებს შორის ინტერვალი დამოკიდებულია ცხოველის მოვლა-შენახვის პირობებზე და მის კვებაზე. თუ ძაღლი ან კატა არ იკვებება მხოლოდ მშრალი საკვებით, ან იგი ცხოვრობს ეზოში, 3 თვეში ერთხელ დამუშავება საკმარისი არ იქნება და საჭიროა ლეკვობის შემდეგაც ყოველთვიურად მივცეთ პრეპარატი.

რა არის ვაქცინაცია?

ვაქცინაცია არის აქტიური იმუნიზაცია, პროფილაქტიკურ ღონისძიებათა სისტემა, რომელიც მიმართულია ზოგიერთი ინფექციური დაავადების თავიდან აცილებისა და დაავადების ზემოქმედების რისკის შემცირებისაკენ. ზოგიერთი დაავადებების მიმართ ხანგრძლივი იმუნიტეტის შექმნა შესაძლებელია ვაქცინაციის მეშვეობით, რომელიც ითვლება დაავადებებისაგან თავის დაცვის ყველაზე ეფექტურ და ეკონომიური საშუალებად თანამედროვე მედიცინაში და ვეტერინარიაში.

ვაქცინის შეყვანას აცრა ეწოდება. ვაქცინის საშუალებით ცხოველის ორგანიზმში შეგვყავს დასუსტებული (ან მკვდარი) დაავადების გამომწვევი აგენტები. ამაზე საპასუხოდ ორგანიზმი გამოიმუშავებს ანტისხეულებს და მომავალში თუ გარემოდან მოხდება იგივე სახის აგენტების შეღწევა ორგანიზმში, ცხოველის იმუნური სისტემა სწრაფად ამოიცნობს მათ და სწრაფადვე მოახდენს რეაგირებას, ანტისხეულების დიდი რაოდენობით გამომუშავებით, რადგან მან უკვე იცის თუ როგორ უნდა ებრძოლოს მსგავს აგენტებს.

აცრები შესაძლოა ჩატარდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ცხოველი სრულიად ჯანმრთელია. აცრამდე 10-12 დღით ადრე აუცილებლად უნდა ჩატარდეს დეჰელმინთიზაცია, რადგან ჰელმინთების არსებობა ორგანიზმში ასუსტებს იმუნიტეტს და არაეფექტურს ხდის ვაქცინაციას. აღნიშნული პროცედურის ჩატარება არ არის სასურველი სარძევე კბილების მოცვლის პერიოდში.

ვაქცინაცია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, როდესაც 2 ან რამდენიმე ცხოველი გყავთ ერთად. თუ მხოლოდ ერთ-ერთი მათგანი იქნება ვაქცინირებული, მათ შეიძლება დაავადების გამომწვევი აგენტები გადასდონ სხვას ისე, რომ თავად არ დაავადნენ. ეს განსაკუთრებით კატებზე ვრცელდება, რომლებიც გარეთაც გადიან ხოლმე.

ვაქცინაციის სრული კურსი მოიცავს 3 კომპლექსურ და 1 ცოფის საწინააღმდეგო ვაქცინას. კურსი იწყება 10-12 კვირის ასაკში და თითოეული მათგანი კეთდება 2-3 კვირის ინტერვალით.

რა ასაკიდან და რა ინტერვალებით კეთდება ვაქცინაცია?

პირველი ვაქცინაცია

პირველი აცრა ლეკვს 10-12 კვირის ასაკში უკეთდება. თუ ლეკვი არ იზრდებოდა დედასთან და არ იკვებებოდა მისი რძით, ამ შემთხვევაში 4-6 კვირის ასაკში უნდა გაუკეთდეს სპეციალური ვაქცინა ან შრატი. ინექციის შემდეგ მოსალოდნელია ორგანიზმის უკურეაქცია, რაც ნორმალურია. ცხოველს შეიძლება აღენიშნოს მაღალი ტემპერატურა, უმადობა, ფაღარათი, უხასიათობა. ეს მდგომარეობა რამდენიმე დღის განმავლობაში გაგრძელდება.

მეორე ვაქცინა

მეორე ვაქცინაცია როგორც ვთქვით პირველი აცრიდან 2-3 კვირის შემდეგ კეთდება. ამ ინექციაზე როგორც წესი უარყოფითი რეაქცია აღარ ან სუსტად აღინიშნება.

მესამე ვაქცინა

მესამე კომპლექსურ ვაქცინასთან ერთად, ან მის შემდეგ 12-14 დღეში, კეთდება ცოფის საწინააღმდეგო აცრაც. შემდეგ ძაღლს როგორც კომპლექსური, ასევე ცოფის საწინააღმდეგო ვაქცინაცია უტარდება 1 წლის ინტერვალით.

კნუტების ვაქცინაცია

კატებში ვაქცინაცია 9 კვირიდან იწყება, თუმცა რა თქმა უნდა, მანამდე აუცილებელია ჭიების საწინააღმდეგო პრეპარატით დამუშავება. ვაქცინაციამდე ვეტერინარი როგორც წესი ამოწმებს ცხოველის ტემპერატურას და დათვალიერებით აფასებს მის ჯანმრთელობის მდგომარეობას. დასაშვებია მხოლოდ ჯანმრთელი ცხოველის აცრა!

ჭიებზე დამუშავება კნუტებში 2 კვირის ასაკიდან იწყება და მეორდება 2 კვირაში.

ძაღლებისგან განსხვავებით, კატებს მხოლოდ ორი ვაქცინა უკეთდება მიყოლებით. ერთი 9 კვირისას, ხოლო განმეორებით 3 თვისას. ცოფის ვაქცინის გაკეთება დაშვებულია 1 თვიდან, თუმცა სხვადასხვა ვეტერინარს შეიძლება განსხვავებული მიდგომები ჰქონდეს. ყოველწლიური ვაქცინაცია კატებშიც აუცილებელია.

გასათვალისწინებელი ფაქტორები

ინექციის შემდეგ დაუშვებელია ცხოველის ბანაობა 4-5 დღის განმავლობაში, რადგან მოსალოდნელია ნანემსარი ადგილის დასიება, რაც დისკომფორტს შეუქმნის ცხოველს. გაითვალისწინეთ, რომ ცხოველის არა მხოლოდ ბანაობა, დასველებაც არაა რეკომენდებული. ასევე არაა რეკომენდებული პარაზიტების საწინააღმდეგო წვეთების გამოყენება, თუმცა შეგიძლიათ გამოიყენოთ სპეციალური ანტიპარაზიტული პუდრი.

ვაქცინაცია არ იძლევა 100%-იან გარანტიას, რომ თქვენი ცხოველი არ დაავადდება, თუმცა იგი რადიკალურად ამცირებს ამის შანსს. სასურველი და აუცილებელიც კი არის, რომ ცხოველი ყველა ვაქცინის გაკეთებამდე (ვგულისხმობთ პირველ 3 ვაქცინას ლეკვების შემთხვევაში, ხოლო კატების შემთხვევაში პირველ ვაქცინას) არ გაიყვანოთ გარეთ და მოარიდოთ სხვა ცხოველებს. ამგვარად თქვენ შეამცირებთ ვირუსის გადადების ალბათობას.

პასიური იმუნიზაცია – შრატი

უკვე ვისაუბრეთ ვაქცინის მოქმედებაზე და აღვნიშნეთ რომ ის არის დასუსტებული პათოგენური აგენტები, რომლებთან გამკლავებაც ორგანიზმისთვის მარტივია, ხოლო მომავალში თუ მსგავსი ანტიგენი მოხვდება სხეულში, იმუნური სისტემა მარტივად გაუმკლავდება მას. ამგვარად ვაქცინაციის შედეგის მიღებას გარკვეული დრო სჭირდება, მაგრამ ახასიათებს ხანგრძლივი მოქმდება.

შრატი გაჯერებულია კონკრეტული დაავადების გამომწვევი აგენტების წინააღმდეგ ბრძოლისთვის აუცილებელი ანტისხეულებით და ხასიათდება, სწრაფი, თუმცა ხანმოკლე მოქმედებით.

რა შემთხვევაში გამოიყენება ის?

ახალშობილი ცხოველი თუ ვაქცინირებული დედის რძით იკვებება, ის ბუნებრივი გზით იღებს შრატს, ხოლო ცხოველებს, რომლებიც ხელოვნურ კვებაზე არიან, არანაირი იმუნიტეტი არ გააჩნიათ სხვადასხვა ვირუსების წინააღმდეგ. ამიტომ შრატები გამოიყენება ასეთ დროსაც დროებითი იმუნიტეტის შესაქმნელად. ძირითადი გამოყენება კი ამ პრეპარატს ვირუსული დაავადებების მიმდინარეობისას აქვს. არსებობს სხვადასხვა შრატები ჭირის, ენტერიტის, ადენოვირუსული და სხვა დაავადებების წინააღმდეგ.

თუ ცხოველი ავადდება რომელიმე ამ დაავადებებით, ეს ნიშნავს, რომ მისი ორგანიზმი ვერ ებრძვის პათოგენურ აგენტებს და სჭირდება დახმარება.